De verschillende kanten van de gebeurtenissen in Procopius's De Geheime Geschiedenis

De Geheime Geschiedenis werd geschreven door Procopius tijdens zijn leven, maar na zijn andere werken. Het was een werk geschreven voor zichzelf en goede vrienden, dat hij nooit van plan was te publiceren. De Geheime Geschiedenis laat een andere kant zien van de gebeurtenissen die plaatsvonden in het Byzantijnse Rijk. Dit boek laat een andere kant zien van veel verschillende, welbekende heersers in Byzantine. Procopius schildert Antonina af als een zeer schandalig persoon met weinig moraal, die haar echtgenoot bedroog elke kans die ze kreeg. Procopius schildert Belisarius ook af als niet de slimste persoon, die voortdurend in de leugens van zijn vrouw trapte. Hij portretteert Justinianus en Theodora ook in een veel ander licht dan gebruikelijk was. Hij noemde hen beiden demonen vanwege hun afschuwelijke …toon meer inhoud…
Procopius richt zich veel op wie de leiding heeft en hoe zij omgaan met de macht die hen is gegeven. Als hij het over Belisarius en Antonina heeft, richt hij zijn aandacht op de manier waarop zij met hun emoties regeren. Je kunt dit goed zien in de manier waarop zowel Belisarius als Antonina met hun jaloezie omgaan. Belisarius’ jaloezie is te zien in de manier waarop hij achter de minnaar van zijn stiefzoon en vrouw, Theodosius, aangaat. Zodra hij hoort wat er aan de hand is, geeft hij zijn mannen opdracht zich te ontdoen van Theodosius (Blz. 43). Belisarius stond er echter om bekend stemmingswisselingen te hebben en zijn volgelingen in een opwelling te commanderen. Zijn mannen, die dit wisten, voerden het bevel om zich te ontdoen van Theodosius niet uit (Blz. 43). Er zijn ook veel voorbeelden van Antonina die handelt en reageert uit emotie, en hoe deze reactie de mensen om haar heen beïnvloedt. Eén zo’n voorbeeld is te zien nadat Belisarius probeerde zich te ontdoen van Theodosius. Toen zij hoorde dat Constantijn had gezegd: “Als ik in jouw schoenen had gestaan, had ik me eerder van de vrouw dan van de jongeling moeten ontdoen” (Blz. 43) reageerde zij uit emotie. Ze was in staat haar afkeer van Constantijn vast te houden tot het juiste moment. Toen Antonina haar man er eenmaal van had kunnen overtuigen dat ze niets verkeerd had gedaan, kon ze wraak nemen op Constantijn. Ze deed dit door zijn tong uit te snijden en die in zee te gooien, en later haar man ervan te overtuigen hem te doden (Blz. 44). Om verder te gaan, er zijn ook veel verschillende voorbeelden van hoe Justinianus en Theodora de mensen onder hun heerschappij mishandelden. Hij schilderde Justinianus af als iemand die de rijkdom en eigendommen van andere mensen inpikte, terwijl hij iedereen vermoordde die hem in de weg stond. Hij zette dit beeld van Justinianus nog kracht bij door zelfs te zeggen dat Justinianus een demon in mensengedaante was. Hij vermeldt dat een paar mensen er getuige van waren geweest dat Justinianus van gedaante was veranderd (blz. 104). Als hij het over Theodora heeft, schetst hij een beeld van een wellustige hoer die goed is in

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.